Ondernemen en innoveren in de zorg
Blog · 21-02-2021
Door: Bart Poot Fysiotherapie is misschien wel het mooiste ambachtsberoep wat ik me kan bedenken. Hoe kan het dat ik het plezier in dit vak op een gegeven moment toch kwijt be
Frustraties van de administratie
Ik hoor heel veel collega's klagen over de frustraties rondom de administratie van patiënten. Logisch, als dit een substantieel deel van je behandeltijd in neemt. En begrijp me niet verkeerd, ik ben voor transparantie in de zorg. Laten we echter niet vergeten waar het om gaat, de administratie kan nooit een hoofddoel worden van een behandeling. Ik neem je mee naar een paar jaar geleden toen ik werkzaam was als fysiotherapeut bij een sportmedische instelling. Op een gegeven moment vertelde mijn leidinggevende mij dat ik bij iedere patiënt, de RAND-36 vragenlijst moest gaan afnemen. Ja, je leest het goed, bij elke patiënt! De RAND-36 is een vragenlijst voor het meten van ervaren gezondheid of gezondheidsgerelateerde kwaliteit van leven, en ja hij bestaat uit 36 vragen! Bij sommige klachten volkomen terecht om die vragenlijst af te nemen, maar bij elke patiënt? Ik vroeg me hardop af, waarom dat moest. Het antwoord: dat moet voor de zorgverzekeraar. De zorgverzekeraar bepaalt dus wat ik als fysiotherapeut doe.De macht van de zorgverzekeraar
Uhm, wat weet de zorgverzekeraar nu van kwalitatief goede zorg leveren? Gaat zo'n vragenlijst mijn patiënten beter helpen van hun klachten af te komen? Het gevoel dat ik als fysiotherapeut niet serieus genomen werd en niet zelf mocht bepalen op basis van mijn kennis en expertise wat ik een geschikte stap vond voor mijn patiënt, dat bekroop me. Hoe kan het dat de relatie die ik als fysio met mijn patiënt heb, zo verstoord wordt door de zorgverzekeraar?Ik werd gevraagd om patiëntendossiers met terugwerkende kracht aan te passen, zodat ze audit proef zouden zijn. Is dit nu echt waarvoor ik fysiotherapeut ben geworden?Inmiddels was de RAND-36 niet meer voor iedere patiënt een verplichting om af te nemen (Gelukkig! Men kwam tot inkeer). Ik was geswitcht van baan en werkte inmiddels bij een zogenaamde plus-praktijk (Een plus praktijk levert betere kwaliteit en maakt dat ook inzichtelijk, aldus een zorgverzekeraar). En daar kwam het moment dat ik mezelf niet meer recht in de spiegel aan kon kijken. Mijn leidinggevende vroeg mij om met terugwerkende kracht mijn patiëntendossiers bij te werken, zodat ze audit-proef zouden zijn voor de zorgverzekeraar. Was mijn leidinggevende dan niet tevreden met mijn diensten als fysio? Nee integendeel, hij was heel tevreden, mijn patiënten waren tevreden. Ik administreerde het in de ogen van de zorgverzekeraar alleen niet voldoende.
Helemaal stoppen met fysiotherapie?
Moest ik dan helemaal stoppen met het mooiste vak wat ik me kan bedenken? Ik geniet van de interactie met een patiënt en de zoektocht naar een structurele oplossing voor hun problemen. En wat ik helemaal interessant vind, is de preventie van klachten. Maar de administratieve rompslomp bedierf mijn werkplezier. Ik besloot om te stoppen in een particuliere praktijk.Er is nog zoveel winst te behalen in de gezondheidszorg, door ons meer op preventie te richten!Was dit dan het einde van mijn fysiotherapie carrière? Nee integendeel! De preventieve kant van het vak ging mij meer en meer aanspreken. En naast mijn werkzaamheden als fysiotherapeut was ik al een aantal jaar aan het ondernemen. Hier zou toch ook een combinatie in mogelijk moeten zijn? En ja die is er. Via allerlei hobbels en omwegen ben ik samen met mijn compagnon Leendert van Gaalen uitgekomen bij Monkey Moves. [caption id="attachment_17355" align="aligncenter" width="300"]
multisport bij Monkey Moves[/caption]
Preventie begint bij de basis
Zorgkosten rijzen de pan uit. Veel zorgkosten zijn gerelateerd aan de gevolgen van inactiviteit, verkeerde voeding en verminderde sociale cohesie. De aandoeningen als gevolg van onze en heeft ons geholpen om keuzes te maken en ons te positioneren.Wij begeven ons in het speelveld tussen preventieve gezondheidszorg, sport en welzijn. Wij gebruiken multisport als middel om kinderen weer plezier in bewegen mee te geven en een brede motorische basis van goed bewegen aan te leren. De basis voor een leven lang gezond in beweging. En vanuit de sport beredeneerd, zijn wij de ideale springplank richting sportverenigingen.Wij brengen gezond bewegen weer terug in het DNA van het kind. Door kinderen samen te leren spelen, samen regels te maken en aan te passen en de basis van 11 verschillende sporten aan te leren, verrijken wij de beweegervaringen, keert het plezier terug, stimuleren we zelfredzaamheid en sociale verbondenheid. Het programma heeft als doel kinderen op motorisch- en sociaalvlak optimaal te stimuleren. Niet alleen binnen onze lessen, maar juist ook daarbuiten. Kinderen een brede motorische basis meegeven en een leven lang gezond in beweging kunnen zijn, daar gaan we voor. Wij hebben 3 "klanten" Business to Social (Social Franchise), Business to Business (Monkey Moves ingezet bij [kinderopvang]organisaties) en Business to Consumer (onze clublessen).
“Apeleuke multisportlessen met 11 verschillende sporten als middel voor fitte, zelfredzame kinderen met een positief zelfbeeld”












